کارایی گفتگوهای برون دادی تحریک شده متقارن و نامتقارن در تقویت گفتار

Abstract

هدف از پزوهش حاضر بررسی کارایی تکیه­گاه سازی متقارن و نامتقارن بر اساس فرضیه­ی برون دادی تحریک شده بر دقت و روانی گفتار زبان آموزان بود. بدین منظور بر اساس آزمون تعیین سطح آکسفورد 41 (17 مرد و 24 زن) زبان آموز سطح متوسط به بالا از میان 80 نفر انتخاب شدند. نسخه عمومی آزمون زبان آیلتس (نسخه 2) برای اندازه­گیری میزان توانایی گفتاری زبان آموزان مورد استفاده قرار گرفت. سپس شرکت کنندگان به سه گروه کنترل، برون­دادی تحریک شده­ی متقارن، و برون­دادی تحریک شده­ی نامتقارن تقسیم شدند. گروه­های مورد آزمایش و کنترل طی 15 جلسه، دو بار در هفته به مدت 45 دقیقه در هر جلسه، 7 درس از کتاب نیو اینترچنج 2 را مطالعه کردند. کلاس­های گروه کنترل به صورت کلاس­های عادی گفتار برگزار شد در حالی که  در تدریس گروه­های آزمایشی از فعالیت های بازگویی مطالب و تصمیم گیری استفاده شد. مصاحبه­های انجام شده، ضبط سپس رونویسی و برای تجزیه و تحلیل آماری کد گذاری شدند. نتایج حاصل از انالیز اماری داده ها بیانگر کارایی فعالیت های برون دادی تحریک شده در بهبود دقت و روانی گفتاز زبان آموزان بود. با این وجود، نتایج آزمون تست توکی نشان داد که فعالیت های برون­دادی تحریک شده­ی نامتقارن تاثیرات بهتری بر دقت گفتاری زبان آموزان دارد. همچین میانگین روانی گفتار گروه برون­دادی تحریک شده­ی نامتقارن بیشتر از گروه برون­دادی تحریک شده­ی متقارن بود. در مجموع، نتایج  حاصل از پژوهش حاضر از فرضیه برون دادی تحریک شده و نظریه ی اجتماعی-فرهنگی حمایت و پیشنهاد می کند که برای تقویت گفتاری زبان آموزان از فعالیت های برون دادی تحریک شده در کلاسهای دانش آموز محور استفاده شود.