تاثیر روش داربستی ژانر-محور بر روی نگارش مقالات تحقیقی زبان آموزان ایرانی

Abstract

در سال های اخیر تحقیقات زیادی به بررسی آموزش نگارشی مبتنی برروش ژانر اختصاص داده شده است. با این وجود، استفاده از روش داربستی در زمینه نگارش آکادمیک توجه اندکی به خود جلب کرده است. از این رو، تحقیق حاضر در تلاشی برای مقابله با مشکلات رایج در نگارش آکادمیک، به بررسی  تأتیر استفاده از روش داربستی مبتنی بر ژانر بوسیله آغازگر جمله ها و چارچوب های نگارشی بر عملکرد نگارشی دانشجویان فوق لیسانس آموزش زبان انگلیسی در حوزه مقاله نویسی می پردازد. برای این منظور 20 دانشجوی فوق لیسانس آموزش زبان انگلیسی به صورت تصادفی در دو گروه همگن آزمایش و کنترل که هر کدام شامل 10 نفر بودند قرار گرفتند. هر دو گروه یک دوره 5 جلسه ای آموزش نگارش به سبک ژانر شامل ساختارشکنی متن، ساخت وساز مشترک و ساخت و ساز مستقل متن بود را گذراندند. در حالیکه گروه آزمایشی، علتوه بر این از آغازگر جمله ها و چارچوب های نگارشی نیز بهره مند گردیدند. تجزیه و تحلیل نتایج با استفاده از آزمون مستقل تی نشان داد که آموزش نگارشی مبتنی بر سبک ژانر می تواند ابزار مفیدی در بهبود نگارش آکادمیک باشد. علاوه بر این، عملکرد بهتر گروه آزمایش نشانگر اتر مفید استفاده از روش داربستی توسط آغازگر جمله ها و چارچوب های نگارشی می باشد.