آگاهی فرازبانی و صحت دستوری نوشتار دانشجویان کارشناسی ارشد: معلم کانون درمقابل فراگیرکانون

Abstract

حرکت آونگ آموزش زبان به سوی فرآیندهای آگاهانه آموزشی نقش مهم آگاهی فرازبانی را مورد تاکید قرار می دهد. پژوهش شبه تجربی حاضربا هدف مقایسه میزان تاثیر آگاهی فرازبانی فعالیتهای جهت داده شده توسط معلم و فعالیتهای انجام شده توسط زبان آموزان بر صحت دستوری نوشتار دانشجویان کارشناسی ارشد آموزش زبان انگلیسی طراحی گردید. شصت آزمودنی در سه کلاس نگارش پیشرفته به صورت تصادفی به یک گروه شاهد و دو گروه تحقیق نامگذاری شدند و در کلیه کلاسها آموزش فرآیند-محور بر اساس مطالب آموزشی یکسان به اجرا در آمد. در گروه تحقیق اول که گروه آگاهی فرازبانی معلم کانونبود مجموعه ایی از تمرینات صورت-محور گردآوری شده توسط معلم به عنوان تکلیف تعیین و بصورت هفتگی توسط دانشجویان انجام و در کلاس بررسی می شد. در گروه تحقیق دوم، گروه فراگیرکانون،  این تمرینات تنها به عنوان تکالیف جانبی خودآموزی به دانشجویان ارائه گردید درحالی که گروه کنترل هیچگونه تمرین دستوری اضافی انجام ندادند. تحلیل آماری نتایج پس آزمون نوشتاری در پایان دوره آموزشی شش هفته ایی نشانگر میزان بالاتر صحت دستوری در نوشتار گروههای تحقیق در مقایسه با گروه کنترل و برتری گروه  معلم کانون نسبت به گروه فراگیر کانون بود. نتایج این پژوهش اهمیت آگاهی فرازبانی در بافتهای زبان دوم را از یکسو و نقش اساسی معلم در جهت دادن به این آگاهی از سوی دیگر مورد تاکید قرار می دهد و کاربردهای  آموزشی آن مورد بحث قرار خواهد گرفت.