بررسی کاربرد حروف ربط موازی و غیرموازی توسط دانشآموزان مقطع پیشدانشگاهی در ایران
Abstract
در تلاشی برای رد این استدلال غلط که دانش گرامری فرد نشانگر نحوه کاربرد این دانش میباشد تحقیق حاضر به روشن کردن تناقض بین دانش و عملکرد فرد در حوضه حروف اضافه میپردازد. این مطالعه با هدف برجسته ساختن ناهماهنگی بین دانش گرامری فرد از حروف ربط و نحوه کاربرد آنها انجام پذیرفته است. شرکت کنندگان دراین تحقیق 40 دانشآموز مقطع پیشدانشگاهی دبیرستان مشکات تبریز میباشند. برای دستیابی به اهداف این تحقیق دانش حرف ربط این دانشآموزان یکبار توسط آزمون چهارجوابی حروف ربط و بار دیگر توسط آزمون دیگری که در آن دانشآموزان ملزم به وصل دو جمله مستقل توسط حروف ربط مناسب میباشند سنجیده شد. نتایج این تحقیق نشان میدهد که دانش فرد از حروف ربط الزاماً قابلعمومیت دادن به نحوه کاربرد آنها نمیباشد. به عبارت دیگر حروف ربط انتخابشده از بین گزینههای آزمون چهارجوابی و حروف ربط استفادهشده برای وصل کردن جملات مستقل در آزمون دوم الزاماً در تناسب کامل نبوده و شرکت کنندکان استفاده از حروف ربط موازی تفصیلی را به حروف ربط غیرموازی تفصیلی و حروف ربط غیرموازی زمینهای را به حروف ربط موازی زمینهای ترجیح میدهند.
Keywords
- عملکرد,
- دانش,
- حروف ربط اصلی,
- حروف ربط فرعی