یادگیری حروف‌اضافه زبان انگلیسی در فضای (غیر‌بومی) زبان خارجه در ایران: حروف‌اضافه مکانی، غیر‌مکانی و اصطلاحی و نظریه نمونه

  1. Islamic Azad University, Shiraz Branch, Shiraz, Iran

Revised: 2016-06-20

Accepted: 2016-06-20

Published in Issue 2010-11-22

How to Cite

گل آقائی ن., & صدیقی ف. (2010). یادگیری حروف‌اضافه زبان انگلیسی در فضای (غیر‌بومی) زبان خارجه در ایران: حروف‌اضافه مکانی، غیر‌مکانی و اصطلاحی و نظریه نمونه. Journal of English Language Pedagogy and Practice, 3(1), 88-118. https://oiccpress.com/jelpp/article/view/6299

PDF views: 122

Abstract

مطالعات بسیاری در زمینه زبان واسطه زبان آموزان خارجی، حاکی از پیچیدگی سیستم حروف اضافه انگلیسی می باشد که دشواری فوق به دلائل متفاوتی چون انتقال از زبان اول، فقدان دانش کافی در زبان دوم و روابط پیچیده حروف اضافه با دیگر عناصر زبان دوم می باشد. هدف اصلی پژوهش فوق سنجش توانائی زبان آموزان ایرانی در رابطه با سه نوع حروف اضافه انگلیسی اعم از حروف اضافه مربوط به مفاهیم مکانی و غیر مکانی و حروف اضافه مربوط به ساختارهای اصطلاحی است. به عبارتی دیگر تحقیق فوق بر پنج هدف زیر متمرکز می باشد. اول: بررسی میزان تاثیر زبان اول دانشجویان بر دانش حروف اضافه آنها. دوم: بررسی رابطه بین دانش حروف اضافه دانشجویان در زبان انگلیسی و دانش زبان عمومی آنها که با یک تست تافل مورد بررسی قرار گرفته است. سوم: بررسی تفاوتهای موجود بین زبان آموزان در مورد چهار نوع حروف اضافه مکانی، اسمی، فعلی، و صفتی.چهارم: بررسی رابطه بین دانش حروف اضافه اصطلاحی دانشجویان که مختص به زبان انگلیسی می باشند و دیگر حروف اضافه مشترک بین فارسی و انگلیسی. پنجم: بررسی این امر که آیا دانش حروف اضافه اصطلاحی می تواند بین دانشجویان سال اول و دوم تمایز قائل شود. به منظور دستیابی  به اهداف فوق شصت نفر از دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی رودهن در رشته مترجمی به عنوان نمونه انتخاب شدند. یک تست تافل برای سنجش دانش زبان عمومی دانشجویان مورد استفاده قرار گرفت. سه تست کتبی دیگر مربوط به گروه حروف اضافه مکانی، غیر مکانی و اصطلاحی اجرا گردید. نتایج به دست آمده حاکی از این بود که دانشجویان ایرانی به اندازه قابل توجهی دانش حروف اضافه زبان اول خود را به زبان انگلیسی منتقل می کنند. به علاوه ضریب همبستگی به دست آمده نشانگر رابطه معنا داری بین نمرات بدست آمده از تست کلی حروف اضافه و نمرات حاصله از آزمون تافل زبان انگلیسی بود. نتایج حاصله از آزمون  tبین تست های مربوط به حروف اضافه مکانی، اسمی و صفتی در مورد زبان آموزان سال اول و دوم معنا دار بودند. در صورتی که نتایج حاصله از آزمون t نشانگر تفاوت معناداری بین دو گروه دانشجویان سال اول و دوم در حیطه دانش حروف اضافه اصطلاحی آنها نبودند. در نهایت نتایج حاصله از ضریب همبستگی آزمون حروف اضافه و سه زیر مجموعه آن نشانگر همبستگی قوی بین نمرات بدست آمده از این آزمونها بود.

Keywords

  • حروف اضافه مکانی,
  • غیر مکانی واصطلاحی,
  • انتقال بین زبانی