بهبود عملکرد داستانگویی شفاهی زبان آموزان سطح متوسط ایرانی از نظر صحت دستوری، روانی وپیچیدگی با ا یجاد آگاهی معنایی از طریق فیلدهای معنای

Abstract

تاثیرات تکنیکهای ایجاد آگاهی معنایی بر عملکرد فراگیران زبان  بوسیله محققان زیادی مورد مطالعه قرار گرفته است. تحقیق حاضر به بررسی اثرات ایجاد انگیزش آگاهی معنایی از طریق فیلدهای معنایی بر عملکرد وظیفه محور شفاهی در زبان آموزان سطح متوسط ایرانی می پردازد. افرتد شرکت کننده در این تحقیق شامل 40 زبان آموز سطح متوسط می باشد که همگنی اولیه آنها از لحاظ مهارت زبانی از طریق یک آزمون زبان عمومی سنجیده شد. سپس شرکت کنندگان به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند که هر گروه شامل 20 نفر زبان آموز می شد. سپس یک پیش آزمون که متشکل از یک داستان کوتاه تصویری بود به عمل آمد. زبان آموزان باید داستان کوتاه را بر اساس مجموعه تصاویرارایه شده به صورت شفاهی بازگو می کردند. مدت تحقیق 17 جلسه تدریس بود که در هر جلسه، شرکنندگان درگروه آزمایش، تکنیک مربوط به آگاهی معنایی را دریافت می کردند. آگاهی نحوی از طریق تکنیک  " فیلدهای معنایی" اعمال می شد. درست بعد از سپری شدن زمان آزمایش، آزمونی به عمل آمد که متشکل از یک داستان تصویری برای بیان شفاهی بود. دقت شد تا سطح دشواری داستان منطبق با سطح زبان در زبان آموزان باشد. نتایج تجزیه و تحلیل آماری نشان داد که شرکت کنندگان در گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل در بیان شفاهی وظیفه محور داستان از نظر مهارت زبانی عمکرد بهتری داشتند. نتایج این تحقیق می تواند راه را برای تحقیقات آینده در حوزه انگیزش آگاهی زبانی در زبان آموزان باز نموده و برای زبان آموزان، معلمین و مولفین کتابهای درسی مثمرثمر باشد.