چالشهای آموزش و ارزیابی زبان انگلیسی در دبیرستانهای ایران

Abstract

تغییر رویکرد در آموزش زبان سبب شده است که بسیاری از کشورها از جمله ایران دست به اصلاحات بنیادین در برنامه آموزش زبان انگلیسی در نظام آموزش  عمومی بزنند. لیکن، چنین روند نوید بخش  در ایران چالشهای  جدی در پی داشته استت بطوریکه انجام چنین تحقیقاتی را ضرورت بخشیده است. این مطالعه با مشارکت 70 نفر معلم زبان و 70 نفر دانش آموز به هدف بررسی چالشهای اجرای آموزش بر اساس شیوه ارتباطی هم از منظر دانش آموزشی معلمین و هم از جنبه ارزیابی تحصیلی صورت گرفت. این دو متغیر و سه بعد هر کدام بر اساس مدل PLSM  مورد بررسی قرار گرفتند که یافته ها موید همبستگی متفاوت سه بعد داتش ارتباطی  و نیز دانش ارزیابی به ترتیب نسبت به سازه های اصلی یعنی دانش ارتباطی و دانش ارزیابی بوده است. لیکن آزمون فرید من موید عدم سازگاری و تناسب ابعاد مذکور با اجرای برنامه می باشد. مقایسه پس-وقوعی نیز موید نگرش حداقلی تر معلمین نسبت به دانش آموزشی شیوه ارتباطی در مقایسه با دانش ارزیابی و ابعاد آن بوده است کما اینکه دانش و معلومات آنان در زمینه ویزگیهای شیوه ارتباطی نیز پایینتر می باشد، هر چند که تفاوت معناداری بین متغیر دانش آموزشی شیوه ارتباطی و جنبه دانش تهیه آزمونهای ارتباطی  دیده نشد. البته مجموعا دانش فنون اجرای شیوه ارتباطی نیز در مقایسه با سه جنبه مختلف ارزیابی شامل آزمون سازی، دانش آزمونهای  ارتباطی و دانش خاص تهیه و تدوین آزمونهای ارتباطی پاینتر ارزیابی می شود. مجموعا نوعی عدم تطابق و سازگاری بین دانش آموزش و ارزیابی شیوه ارتباطی آموزش زبان به عنوان چالشهای اجرایی و ارزیابی برنامه درسی همچنان بقوت خود باقی هستند که مستلزم برنامه ریزیهای اساسی در حیطه تربیت معلم زبان می باشد.