ابهام زدایی از نقش تکلیف زوجی و توانایی گفتاری آزمون گیرنده در ارزیابی گفتمان همساخته در ارزیابی شفاهی زوجی

Abstract

ژوهش حاضر تلاشی برای ابهام‌زدایی از نقش تکلیف زوجی و توانایی گفتاری آزمون‌دهنده در ارزیابی گفتمان هم‌ساخته در ارزیابی شفاهی زوجی در بین آزمودنی‌های ایرانی زبان انگلیسی با ترکیب‌های مختلف توانایی بود. یک تحقیق کیفی غیرتجربی ابداع شد که در آن 36 شرکت‌کننده به طور هدفمند از سه سطح شایستگی گفتاری مجزا، یعنی متوسط ​​بالا، متوسط ​​پایین و ابتدایی ، انتخاب شدند. ، با 12 زبان آموز در هر کدام. شرکت‌کنندگان با سطوح مهارت مشابه و متفاوت به‌طور تصادفی به شش ترکیب گروهی مختلف تقسیم شدند و یک تکلیف بحث به عنوان تکلیف گفتاری با آزمون زوجی داده شد، که در آن از آنها خواسته شد درباره موضوع گفتگو بحث کنند و سعی کنند گفتمان ساخته‌شده را توسعه دهند. . سپس صدای هر زوج ضبط شد. پس از رونویسی عملکرد آزمودنی ها، محقق مکالمات فراگیران را با استفاده از مدل شایستگی تعاملی یانگ (2000) که توسط Ma (2021) تایید شده است، تجزیه و تحلیل کرد که به توانایی سخنرانان در سازماندهی تعاملات از نظر نوبت گیری اشاره دارد. تعمیر خرابی، و حفظ درک متقابل با استفاده از ارتباط کلامی در رابطه با زمینه موقعیتی. یافته‌ها نشان داد که شرکای کم‌توان از ژست‌ها و وضعیت‌های بدنی به نوبه خود و همچنین بسیاری از تعمیرات خرابی استفاده می‌کنند، در حالی که در درک متقابل، به‌ویژه در گفتگو با افراد ماهرتر، شکست می‌خورند. جفت‌های با توانایی متوسط ​​برای نشان دادن درک نظر یا بیانیه‌ی همکار تلاش کردند تا پاسخ کافی را در موقعیت دوم ارائه دهند.