استراتژی های آموزش ترکیبی در راستای خودتنظیمی دانش آموزان در مهارت نوشتاری

Abstract

آموزش ترکیبی در ایران محیط جدید یادگیری برای معلمان و فراگیران زبان ایجاد کرده است. این پژوهش با هدف تدوین مدل آزمایشی استراتژی های آموزش ترکیبی در راستای خود تنظیمی زبان آموزان ایرانی در مهارت نوشتاری انجام شد. برای رسیدن به این مدل، تئوری برخاسته از داده  به عنوان طرح روش شناسی انتخاب شد که بر مبنای آن 94 معلم و استاد زبان انگلیسی از آموزشگاه ها و دانشگاههای استان البرز مصاحبه شدند. در این پژوهش رویکرد کثرت گرایی داده ها علاوه بر مصاحبه، از تحلیل مستندات، مشاهدات و یادداشت برداری استفاده شد. داده های جمع آوری شده از طریق سه فرایند کد گذاری در تئوری برخاسته از داده ها (کد گذاری باز، محوری و انتخابی) انجام گردید. مدل پیشنهادی، استراتژی های تحت وبی هستند که زبان آموزان ایرانی می توانند استفاده نمایند تا نویسنده آکادمی شوند و استراتژی های تحت وبی که می تواند زبان آموزان ایرانی را در چارچوب یادگیری خود تنظیمی قرار دهند و همچنین آموزش های تحت وبی که از طریق آن زبان آموزان می توانند نویسندگان آکادمیک خود تنظیم باشند. داده های تجزیه و تحلیل شده، مدل سازی و در مدل آزمایشی قرار داده شد. نتایج نشان داد که یادگیری ترکیبی می تواند به نویسندگان به عنوان یک مشارکت کننده و نه فقط یک مقلد و مهمتر از آن در تقویت مهارت نوشتاری به صورت مستقل کمک کند. همچنین یافته ها می تواند برای معلمان و اساتید دانشگاه کاربرد داشته باشد. کلید واژه ها: آموزس ترکیبی، توسعه مدل آموزشی، خودتنظیمی، مهارت نوشتار