مارگارت آتوود و معرفی دنیای پسا انسان

Abstract

پژوهش حاضر سعی کرده است تحلیلی از تریلوژی مدآدام نوشته ی مارگارت آتوود با توجه به "نظریه سایبرگ" از دیدگاه دونا هاراوی انجام دهد. مارگارت آتوود برای تریلوژی خود اصطلاح "داستان تخیلی" را انتخاب می کند تا بتواند مراحل تغییر هویت را در نتیجه ی پیشرفت علم و تکنولوژی محک بزند. او قصد دارد به  مردم نسبت به پیشرفت های تکنولوژیکی و شیوه های اقتصادی که منجر به تخریب محیط زیست می شود، هشدار دهد. این تریلوژی عواقب ارتباطات انسان با  غیر انسانی ها را از طریق میان آمیختگی ژنی و "دو رگه" حاصل از آن را نشان می دهد. در اینجا ، پسا انسان به عنوان نتیجه اجتناب ناپذیر از ادغام انسان و فناوری ظاهر می شود. یکی از ارکان اصلی اندیشه پسا انسان ، استفاده از فناوری به عنوان ابزاری برای بهبود زندگی انسان با غلبه بر نقص و محدودیت های بدن بیولوژیک است. دنیای داستانی مارگارت آتوود با آنچه دونا هاراوی ، دانشمند آمریکایی، در مورد آن به عنوان "نظریه سایبرگ" صحبت می کند ، مطابقت دارد. هاراوی باور دارد که سایبرگ ها "دو رگه های ماشینی و جاندار" هستند و اجزای مکانیکی و ارگانیک آنها جدانشدنی هستند. بنابراین سایبرگ هاراوی به عنوان یکی از چهره های ممکن وجدید انسان به عنوان موجودات واقعی اجتماعی هستند. نظریه هاراوی به وضوح در تریلوژی آتوود آشکار است، از آنجا که موجودات دو رگه ی عجیب در تریلوژی همان سایبرگ هایی هستند که هاراوی به آن اشاره دارد و دنیایی را که در این داستان ها به تصویر کشیده، دنیایی با فناوری فوق العاده پیشرفته است که همچنان به پیشرفت خود ادامه می دهد.