بررسی تعامل کلاسی معلم-زبان آموز: بازخورد زبان آموز-محور در سطوح مختلف و تجربه تدریس

Abstract

تعامل سه گانه آغازین، پاسخ، بازخورد الگوی رایج تعامل کلاسی  در بافتهای آموزشی است که کاربرد صحیح آن با استفاده از بازخورد حمایتی زبان آموز-محور می تواند انتقال زبان آموز از مرحله دیگر-کارآمدی به خود-کارآمدی تسهیل بخشد. با این حال ، میزان تاثیر تجربه کاری و سطح زبان آموزان بر کاربرد معلمان از این الگوی تعاملی نیاز به تحقیق بیشتردارد. از این رو ، پژوهش کلاسی حاضر با هدف بررسی تفاوتهای احتمالی معلمان با تجربه و کم تجربه از الگوهای تعامل کلاسی و میزان تطابق بازخورد آنها با سطح زبان آموزان پیش متوسط و پس متوسط انجام گردید. در راستای هدف تحقیق، نمونه هدف مند تحقیق شامل 20 کلاس درس انگلیسی از نه  شعبه موسسه زبان انگلیسی شناخته شده ایی در تبریز انتخاب شد که توسط 5 معلم کم تجربه و 5 معلم باتجربه تدریس می شدند. فرآیند تدریس کلاسی معلمان بر اساس فرم مشاهده محقق –ساخته که مراحل روایی و پایایی آن انجام شده بود، مشاهده ، ضبط و رونویسی شد. داده های رونویسی به صورت استاندارد کدگذاری و با آزمون آماری  خی دو تحلیل گردید. نتایج نشان داد که تجربه تدریس می تواند فراوانی استفاده از الگوی تعامل کلاسی را پیش بینی کند اما تاثیری درکاربرد بازخورد زبان آموز-محور ندارد. نسبت کاربرد بازخورد زبان آموز-محور به تعامل کلاسی بسیار پایین بود و بسامد بیشتری در سطوح پیش متوسط نشان داد. کاربردهای آموزشی یافته های تحقیق مورد بحث قرار خواهد گرفت.