بهبود توانایی گفتاری زبان آموزان ایرانی در زبان انگلیسی از طریق تکیه گاه سازی انگیزشی و مبتنی بر فراشناخت

  1. گروه زبان انگلیسی- دانشکده ادبیات و علوم انسانی - دانشگاه آزاد زاهدان - زاهدان - ایران
  2. Assistant Professor, English Department, Zahedan Branch, Islamic Azad University, Zahedan, Iran
  3. Assistant Professor, English Department, University of Zabol, Iran

Revised: 2021-07-25

Accepted: 2021-07-25

Published in Issue 2021-07-01

How to Cite

پیشادست ا., Mojavezi, A., & Okati, F. (2021). بهبود توانایی گفتاری زبان آموزان ایرانی در زبان انگلیسی از طریق تکیه گاه سازی انگیزشی و مبتنی بر فراشناخت. Journal of Language and Translation, 11(3), 75-90. https://oiccpress.com/ttlt/article/view/15374

PDF views: 181

Abstract

تحقیق حاضر جهت بررسی اینکه تکیه گاه سازی انگیزشی و مبتنی بر فراشناخت تا چه اندازه می تواند مهارت زبانی زبان آموزان ایرانی را بهبود ببخشد صورت گرفته است. نمونه ای از 60 زبان اموز ایرانی برای شرکت در این مطالعه انتخاب شدند. آنها بر اساس عملکرد خود در آزمون مقدماتی انگلیسی (PET) انتخاب شدند. سطح مهارت آنها در انگلیسی متوسط بود. برای جمع آوری داده ها و پرداختن به اهداف تحقیق، از دو ابزار استفاده شد. PET   برای تعیین سطح مهارت زبانی زبان آموزان و از IELTS برای مقایسه توانایی گفتاری زبان آموزان درابتدا و انتهای مطالعه استفاده شد. شرکت کنندگان به 3 گروه مساوی تکیه گاه سازی مبتنی بر فرا شناخت، انگیزشی و کنترل تقسیم شدند. در گروه تکیه گاه سازی مبتنی بر فراشناخت، از روشهای فراشناختی مانند تولید داستان در چارچوب، گوش دادن و بازگویی داستان استفاده شد. در گروه تکیه گاه سازی انگیزشی، آموزش گفتاری بر اساس فعالیتهایی بود که حداکثر کمک را به فراگیران می کرد. برای آنها آهنگ، محیط آرام و فرصت های مناسب برای صحبت کردن با توجه به نوبت دهی و زمان انتظار برای تحریک انگیزه فراهم شد. یافته ها تاثیر تکیه گاه سازی مبتنی بر فراشناخت و انگیزشی را در بهبود توانایی گفتاری زبان آموزان ایرانی روشن ساخت. نتایج نشان داد که تکیه گاه سازی انگیزشی در افزایش توانایی گفتاری زبان آموزان ایرانی سودمندتر بوده است. 

Keywords

  • تکیه گاه سازی,
  • تکیه گاه سازی انگیزشی,
  • تکیه گاه سازی مبتنی بر فراشناخت,
  • توانایی گفتاری