پیش بینی سطوح امنیت غذایی خانوارهای روستایی بر مبنای عوامل اقتصادی ـ اجتماعی : مورد مطالعه شهرستان نهاوند

Abstract

نقش تغذیه در سلامت، افزایش کارایی و ارتباط آن با توسعه اقتصادی، طی تحقیقات گسترده در سطح جهانی با مبانی علمی و شواهد تجربی مورد تایید قرار گرفته است. بنابراین دسترسی به امنیت غذایی از محورهای اساسی توسعه است. از این رو هدف اصلی پژوهش حاضر، بررسی نقش عوامل اقتصادی ـ اجتماعی مؤثر بر امنیت غذایی خانوارهای روستایی در شهرستان نهاوند می­باشد. جامعه آماری پژوهش شامل 26599 خانوار روستایی شهرستان نهاوند بود که تعداد 255 نفر با استفاده از فرمول کوکران و روش نمونه­گیری طبقه‏ای، به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار اصلی پژوهش پرسشنامه‏ای بود که روایی آن توسط اعضای هیئت علمی گروه مدیریت و توسعه کشاورزی دانشگاه تهران و پایایی آن توسط ضریب آلفای کرونباخ تأیید گردید. تجزیه و تحلیل داده‏ها در دو بخش آمار توصیفی و استنباطی با استفاده از نرم افزارSPSSwin21 انجام شد. نتایج حاصل از آزمون F نشان داد که بین سطوح مختلف درآمد خانوار از نظر سطح ناامنی غذایی اختلاف معنی­دار آماری در سطح یک درصد وجود دارد. هم­چنین نتایج حاصل از تحلیل رگرسیون لجیت (پروبیت) حاکی از آن است که متغیرهای توان تصمیم­گیری و آگاهی تغذیه­ای سرپرست خانوار و درآمد خانوار بیشترین تاثیر را بر روی میزان امنیت غذایی خانوارهای روستایی داشته­اند.