امکان سنجی تجمیع تیپ روستاهای جلگه ای به منظور توسعه پایدار در استان گیلان، ایران

Abstract

تجمیع تیپ روستاهای جلگه­ای نوعی برنامه­ریزی برای توسعه کالبدی سکونتگاه­های روستایی جهت تغییر شیوه زندگی ساکنان از حالت پراکنده، به نیمه پراکنده است. این تغییر مسائل و مشکلات روستاها را کاهش می­دهد. همچنین تجمیع تیپ روستاها روشی متعادل برای استفاده از منابع و تسهیلات به منظور سازماندهی فضایی مناسب برای سکونت روستاییان در نواحی روستایی است که شرایط مناسب برای توسعه الگوی جدید سکونتگاه­ها را فراهم می­کند. نتایج این مطالعه نشان می­دهد که کارشناسان با تجمیع تیپ روستاهای جلگه­ای استان گیلان که نقش مهمی در حل مسائل و مشکلات روستاها دارد موافق بوده­اند. همچنین بهره برداری متعادل از فضا و رسیدن به توسعه پایدار روستایی نیز از اثرات دیگر این طرح می­باشد. سطح پایین اطلاعات، فرهنگ غالب، موانع فرهنگی و فقدان قوانین شفاف در این حوضه از جمله موانع اصلی اجرای این طرح در کوتاه مدت است. با در نظر گرفتن محدودیت­های فوق، فرآیند تجمیع تیپ روستاهای جلگه­ای، نیازمند حمایت­های دولتی، بکارگیری متخصصین برنامه­ریزی توسعه روستایی و همچنین مشارکت روستاییان است.