ارزیابی توزیع درآمد در استان زنجان (مطالعه موردی خانوارهای روستایی شهرستان ابهر)

Abstract

   هدف پژوه حاضر ارزیابی توزیع درآمد در خانوارهای روستایی شهرستان ابهر استان زنجان می باشد، بدین منظور از آمار هزینه - درآمد خانوارهای مناطق روستایی شهرستان ابهر موجود در مرکز آمار ایران استفاده شد، این اطلاعات با استفاده از تکنیک هایی نظیر ضریب جینی، مقایسه ی دهک ها، مقایسه ی پنجک ها ومحاسبه ی نسبت های درآمدی مورد بررسی قرار گرفتند، نتایج آمار توصیفی تحقیق نشان داد که میانگین سن افراد مورد مطالعه 8/49 سال بوده، بیشترین فراوانی مربوط به گروه سنی 31 تا 40 سال و کمترین فراوانی مربوط یه گروه سنی 51-60 سال بوده است، 2/87 درصد سرپرستان خانوارها مرد و 10 نفر آن ها زن بوده اند ، 8/80 درصد سرپرستان خانوار، دارای همسر و مابقی فاقد همسر بوده­اند، نتایج تحلیلی تحقیق نشان می­دهد 20 درصد غنی­ترین خانوارهای جامعه روستایی شهرستان ابهر بیش از نیمی از درآمدها را دارا بوده­اند، 4 دهک فقیر، کمتر از 10 درصد درآمد را صاحب شده­اند. غنی­ترین دهک کشاورز حدود 28 برابر ضعیف­ترین دهک و غنی­ترین دهک غیرکشاورز بیش از 74 برابر ضعیف­ترین دهک صاحب درآمد بوده­اند. همجنین نتایج نشان داد که توزیع درآمد در بین خانوارهای کشاورز نسبت به خانوارهای غیرکشاورز شرایط مناسب­تری داشته به طوری که ضریب جینی در بین خانوارهای کشاورز 55/0 و در بین خانوارهای غیرکشاورز 56/0 بوده است، نتایج تحلیل همبستگی نشان می­دهد که بین سن سرپرست خانوارهای مورد مطالعه و هزینه ناخالص سالانه آنها رابطه آماری معنی­داری منفی در سطح 5 درصد خطا وجود داشته ولی بین سطح تحصیلات سرپرست خانوارهای مورد مطالعه با هزینه ناخالص سالانه آنها ارتباط معنی­دار مثبت در سطح 1 درصد خطا وجود داشته است، نتایج آزمون­های مقایسه میانگین نشان می­دهد بین هزینه سالانه خانوارهای با سرپرست زن و مرد و خانوارهای با وضعیت زناشویی مختلف، تفاوت معنی­داری وجود داشته است.