بررسی عوامل مؤثر بر بهره وری منابع انسانی در صنایع تبدیلی(برنج)استان گیلان

Abstract

با حرکت جوامع به سمت جهانی شدن و گسترش رقابت در بازار محصولات صنعتی، بهره­وری منابع انسانی بیش از پیش به عاملی تعیین­کننده در رقابت­پذیری محصولات صنعتی در بازازهای داخلی و خارجی و در نتیجه سودآوری صنایع، تبدیل شده است. هدف از این پژوهش شناسایی و تبیین عوامل مؤثر بر بهره­وری منابع انسانی در صنایع تبدیلی(برنج) استان گیلان می­باشد. روش پژوهش از نوع توصیفی-تحلیلی می­باشد. جامعه آماری پژوهش حاضر شامل مسئولین و نیروهای شاغل به کار در کارگاه­های برنجکوبی که دارای سطح تحصیلی حداقل دیپلم و کارشناسان مربوط به صنایع تبدیلی برنج سازمان جهاد کشاورزی می­باشند که طبق گزارش مسئولین ذیربط 3750 نفردر کارگاه­های برنجکوبی و130 نفر در سازمان جهاد کشاورزی در سطح استان گیلان مشغول فعالیت هستند که از این تعداد نمونه­ای به حجم350 نفر به روش خوشه­ای انتخاب شدند. برای گردآوری اطلاعات از پرسشنامه بهره­وری نیروی انسانی مدل آچیو حاوی 24 سوال استفاده شد. ضریب پایایی پرسشنامه پژوهش حاضر نیز با توجه به استاندارد بودن با استفاده از آلفای کرونباخ90/0برآورد گردید که بیانگر اعتبار بالای سوالات پرسشنامه می­باشد. جهت تجزیه و تحلیل داده­ها از آزمون پارامتری tتک نمونه­ای با استفاده از نرم­افزار کاربردی Spssاستفاده شد. براساس پژوهش حاضر مشخص شد که کارکنان از توانایی، درک و شناخت، حمایت سازمانی، انگیزه، بازخورد، اعتبار و سازگاری لازم برخوردارند. نتایج هم­چنان حاکی از آن است که در بهره­وری منابع انسانی بین مردان و زنان از لحاظ آماری تفاوت معنی­دار وجود ندارد. بهره­وری منابع انسانی بین گروه­های سنی متفاوت است و با توجه به میانگین­های بهره­وری منابع انسانی در رده­های سنی مختلف، به­طور متوسط بهره­وری منابع انسانی در بین افراد 30-20 سال بیشتر از سایر افراد می­باشد. نتایج تحلیل واریانس برای مقایسه میانگین­های چهار گروه(دیپلم، فوق دیپلم، لیسانس و فوق لیسانس) با سطح معنی­داری بیشتر از 05/0 نشان می­دهد که در بهره­وری منابع انسانی بین افراد با سطح تحصیلات مختلف از نظر آماری تفاوت معنی­دار وجود ندارد.