بهبود کیفیت دانه‌های کاکائو ازطریق شیوه‌های زراعی بهتر در ایالت‌های اصلی تولیدکنندة کاکائو در نیجریه

Abstract

ازجمله دلایل سطح پایین پذیرش نوآوری‌های کشاورزی از سوی زارعان غرب آفریقا، پیچیدگی ساختار نوآوری است. به عبارت دیگر، دانش جدید فراتر از ظرفیت‌های سازگاری اجتماعی ـ اقتصادی زارعان است. در نیجریه، کارهای زیادی روی افزایش کیفیت دانه‌های کاکائو انجام شده است ازجمله توصیة «شیوه‌های زراعی بهتر» یا «بهترین شیوه‌های شناخته‌شده» (ICMP). این تلاش‌ها به خاطر پیچیدگی ICMP موفقیت چندانی نداشته‌اند. بنابراین، مطالعة حاضر سعی می‌کند این مشکل را در ایالت‌های اصلی تولیدکنندة کاکائو در نیجریه ازطریق رویکرد مشارکت زارعان ـ پژوهشگر به کمک هدایت مصاحبه‌ای حل کند. داده‌های جمع‌آوری‌شده با استفاده از آمار توصیفی و تحلیل مولفه‌های اصلی در SPSS تحلیل شدند تا حداقل شیوه‌های اصلی از میان کل ICMP برای دستیابی به پایداری در تولید کاکائو شناسایی شوند. نتایج نشان داد که زارعان کاکائو از 47 شیوه استفاده می‌کردند که جزو ICMP به شمار می‌روند. این شیوه‌ها در چهار گروه خزانه، مزرعه، برداشت و بعد از برداشت طبقه‌بندی شدند. بالاترین درصد استفاده از شیوه‌ها 3 درصد بود درحالی‌که کمترین درصد کمتر از یک درصد بود. نتایج نشان داد که 13 شیوه از میان 47 شیوه، 45/71 درصد ICMP کل را تشکیل دادند درحالی‌که درصد استفادة تجمعی فعلی از این 13 شیوه، 28 درصد بود. درصد استفاده از هر کدام از این 13 شیوه حدود 3 درصد بود. مواردی که بیشترین سهم را در این 13 شیوه داشتند با علائم ba1 و ba11‌ کدگذاری شدند درحالی‌که کمترین مورد با bb4 نشان داده شد. باید سعی شود به جای 47 شیوه، استفاده از این 13 شیوه در میان زارعان تشویق شود تا بتوانند به تولید پایدار کاکائوی باکیفیت دست یافت.