تجزیه بهره‌وری محصول جو در ایران: مقایسه شاخص‌هایTT، GI،MGI و GTTI

Abstract

در این مقاله، شاخص‌های جدیدی برای برآورد تغییرات فنی، بازده مقیاس، و رشد بهره‌وری کل عوامل تولید و تجزیه آن ارائه شده است. این شاخص­ها شامل، شاخص عمومی تعدیل‌یافته، شاخص عمومی تعدیل‌ و تعمیم‌یافته و شاخص روند زمانی عمومی است که تعمیم‌یافته رویکرد شاخص عمومی هستند. این روش‌ها برای تجزیه بهره‌وری تولید جو ایران برای سال‌های 2000 تا 2012 برای 20 استان استفاده شده است. برای انتخاب بهترین روش، رشد بهره‌وری کل عوامل تولید به روش، TT، GI،MGI  و GTTI با شاخص دیویژیا مقایسه شد. نتایج نشان داد که تفاوت بین رشد بهره‌وری کل عوامل تولید جور در رویکرد TT، GI،MGI  و GTTI  با شاخص دیویژیا به ترتیب 12/39، 94/17، 71/9 و 61/1 درصد است. براساس نتایج، روش MGI روش مناسبی است وقتی داده‌های سری زمانی یا پنل دیتا با مقاطع عرضی کم وجود دارد. همچنین وقتی، نیاز به مقایسه دو دوره زمانی که منظم نیستند می‌باشد (مثلاً دو برنامه یا سیاست)، روش GMGI پیشنهاد می‌شود.  وقتی داده‌های سری زمانی یا پنل دیتا با مقاطع عرضی کم است و روند زمانی در داده‌ها وجود دارد، روش GTTI برای برآورد تغییرات فنی، بازده مقیاس، و رشد بهره وری کل عوامل تولید پیشنهاد می‌شود.