اندازه گیری کارایی فنی و ریسک تولید گاوداری های شهرستان زابل

Abstract

هدف اصلی این مقاله برآورد کارایی فنی با استفاده از روش آنالیز مرزی تصادفی (SFA) و تحلیل پوششی داده­ها (DEA) و هم­چنین تأثیر نهاده­های بکار گرفته شده بر روی ریسک تولید گاوداری­های شهرستان زابل می­با­شد. برای این منظور اطلاعات از طریق تکمیل پرسشنامه در سال 1393-1392 جمع آوری گردید. نتایج نشان داد که که میانگین کارایی فنی گاوداری­ها با استفاده از روش SFA، 74/0 درصد و بکارگیری روش DEA و تحت بازدهی ثابت و متغیر نسبت به مقیاس بترتیب 55/0 و 63/0 درصد برآورد گردید. هم­چنین یک رابطه مستقیم و معنادار بین میزان تولید و متغیرهای سبوس و تعداد رأس گاو وجود دارد. برآورد عدم کارایی فنی حاکی از وجود رابطه­ای منفی و معنادار بین سن دامپرور و عضویت در تعاونی با عدم کارایی فنی است. نتایج ریسک تابع تولید نشان داد که شرکت در کلاس­های آموزشی ریسک را کاهش خواهد داد. در نهایت آموزش در رابطه با بکارگیری مصرف بهینه نهاده­ ها و بکارگیری مدیریت مناسب جهت افزایش میزان کارایی گاوداری­ها پیشنهاد شد.