کارآیی دو روش مکانیکی در برداشت میوه زیتون در دو واریته متفاوت

Abstract

این مطالعه به منظور ارزیابی دو روش مکانیکی برداشت زیتون شامل استفاده از تکاننده شاخه تراکتوری (TS) و تکاننده شاخه دستی (MHA) در دو رقم زرد و مانزانیلا انجام شد. یک آزمایش فاکتوریل بر پایه طرح بلوک‌های کامل تصادفی در چهار تیمار و سه تکرار در مجتمع کشت و صنعت گیلان، طراحی و اجرا شد. برای هر کرت، سه ردیف و روی هر ردیف سه درخت 17 ساله انتخاب شد. برای تعیین سفتی بافت میوه، تعداد ده عدد زیتون، پس از برداشت، از محصول هر کرت به‌طور تصادفی انتخاب شدند. سپس با استفاده از دستگاه سفتی‌سنج، میزان مقاومت بافت هر میوه در مقابل فشار وارده برحسب نیوتن اندازه‌گیری شد. نتایج نشان داد که درصد برداشت در TS با میانگین 6/60، بیشتر از درصد برداشت در MHA با میانگین 1/24 بود. میانگین زمان برداشت یک درخت به وسیله دستگاه TS، 7/10 دقیقه ثبت شد که این مقدار برای دستگاه MHA، 2/8 دقیقه بود. بهره‌وری برداشت در روش برداشت با TS و در رقم مانزانیلا بسیار بیشتر از روش MHA و رقم زرد بود. برداشت با TS با میانگین 38/100 کیلوگرم در ساعت، دارای بهره‌وری برداشت بالاتری نسبت به MHA با میانگین 72/43 کیلوگرم در ساعت بود. میوه‌هایی که با TS برداشت شده بودند، با میانگین 07/1 نیوتن، دارای سفتی بافت بالاتری نسبت به میوه‌هایی برداشت شده با MHA بودند. دستگاه TS با داشتن 1270 دلار، دارای میزان سود بیشتری در یک روز، نسبت به دستگاه MHA با 606 دلار سود بود. میانگین سود، در تیمارهایی که در آن‌ها رقم مانزانیلا برداشت شده است، میانگین سود بیشتر از تیمارهایی که در آن‌ها رقم زرد برداشت شده است، بود. بیشترین مقدار نسبت سود به هزینه مربوط به برداشت رقم مانزانیلا به وسیله MHA در بین تیمارها بود.