مصرف انرژی در مزارع (مورد مطالعه:دهستان دیره، استان کرمانشاه)

Abstract

این پژوهش بر میزان مصرف گازوئیل به عنوان یکی از انرژی های تجدیدناپذیر توسط ماشین آلات و پمپ آب کشاورزی در مزارع گندم و ذرت دهستان دیره دراستان کرمانشاه تمرکزکرده است. حجم نمونه در این مطالعه با استفاده از جدول بارتلت تعیین شد. برای انتخاب پاسخ دهندگان، ازروش­های نمونه گیری طبقه ای تصادفی و سرشماری استفاده شد. نمونه­ها مشتمل بر247 کشاورز گندمکار، 235 ذرت­کار و 57 راننده تراکتور بودند که بر مبنای جدول بارتلت انتخاب شدند. رانندگان  کمباین و صاحبان پمپ­های دیزلی آبیاری سرشماری شدند (N = 15، N = 48). ابزار گردآوری داده­ها پرسشنامه بود و تحلیل داده­ها توسط نرم افزار SPSS انجام شد. این یافته­ها نشان داد هم در مزارع گندم و هم مزارع ذرت، آماده­سازی خاک بالاترین مصرف گازوئیل را  به ترتیب با 49٪ و 37٪  دارا بود. افزون بر این، مقدار گازوئیل مصرف شده در 3600 هکتار مزارع گندم و ذرت دهستان دیره معادل  6/403852 لیتر/سال معادل MJ 399،346،15 بود. سوزاندن این مقدار از گازوئیل سالانه حدود 094 ,058,1 کیلوگرم CO2 تولید می­کند. به طور کلی، ماشین آلات کشاورزی، پمپاژ آب و آبیاری برای دو محصول عمده­ی دهستان به نحو گسترده ای وابسته به سوخت­های فسیلی و تجدید ناپذیر است که نتیجه­ی آن انتشار  مقدار زیادی  CO2 می­باشد. این رو، به نظر می­رسد یک سیاست تهاجمی و نوآورانه  برای بازسازی و طراحی مجدد سیستم انرژی در بخش کشاورزی در سطح ملی و محلی مورد نیاز جدی کشوربوده و تغییر پارادایم به کشاورزی پایدار و توسعه انرژی پاک و تجدید پذیر در بخش کشاورزی ایران اجتناب ناپذیر است.