تحلیل عوامل مؤثر بر تحول آفرینی نظام آموزش کشاورزی ایران

Abstract

هدف از انجام این پژوهش تحلیل عوامل مؤثر بر تحول آفرینی نظام آموزش کشاورزی در ایران است. جهت این پژوهش از یک روش ترکیبی استفاده شده است. جامعه آماری این مطالعه شامل همه اعضای هیات علمی شاغل به تدریس در دانشکده های کشاورزی دانشگاه تهران، تربیت مدرس و شیراز (N= 361) می باشند که 186 عضو هیات علمی (n= 186) با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای به عنوان نمونه تحقیق انتخاب شدند و نهایتا 166 پرسشنامه بازگشت خورد و مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. جمع آوری داده ها در این پژوهش در دو بخش انجام گردید. بخش اول روش فراترکیب بود. در این روش عوامل مؤثر بر تحول آفرینی از بررسی اهداف، روش های نمونه گیری، روش شناسی تحقیق، تحلیل محتوا، و نتایج به کار رفته در 25 منبع منتخب، شناسایی شدند. نتایج این تجزیه و تحلیل ها مشخص نمود که پنج فاکتور اصلی مؤثر در تحول آموزشی ایران عبارتند از یادگیری، آموزش و تدریس، صلاحیت ها، کیفیت آموزشی و رهبری. بخش دوم به منظور آزمون فرضیات با استفاده از روش مدل سازی معادلات ساختاری (SEM) استفاده شد. نتایج این بخش نشان داد که مدل های یادگیری جدید، سبک های رهبری و صلاحیت های آموزشی، پر تاثیر ترین فاکتورها در تحول آموزشی بودند.