رتبهبندی و سطح توسعهیافتگی با توجه به شاخصهای کشاورزی مطالعه موردی: منطقه سیستان
Revised: 20-10-2014
Accepted: 15-06-2015
Published in Issue 01-03-2016
PDF views: 139
Abstract
منطقه سیستان یکی از مهمترین مناطق کشاورزی در استان سیستان و بلوچستان می باشد. از اینرو با توجه به ناهمگنی در بخش کشاورزی و دانستن این تفاوتها، هدف از این پژوهش، بدست آوردن سطح توسعهیافتگی کشاورزی در منطقه سیستان میباشد. برای این منظور، از دو روش تحلیل سلسله مراتبی فازی (FAHP) و تاکسونومی عددی با در نظر گرفتن 20 شاخص مهم در بخش کشاورزی این منطقه، استفاده گردید. اطلاعات مورد نیاز از طریق تکمیل پرسشنامه از کارشناسان خبره و سالنامههای آماری در بخش کشاورزی بدست آمد. همچنین برای تجزیه و تحلیل اطلاعات از ترم افزارهای Matlab وSPSS استفاده شد. نتایج مدل تاکسونومی عددی نشان داد که بخشهای مرکزی، شیب آب و پشت آب جزء بخشهای کمتر توسعهیافته هستند و بخشهای میانکنگی و جزینک در رده بخشهای توسعهنیافته قرار دارند. همچنین نتایج تکنیک تحلیل سلسله مراتبی فازی (FAHP) حاکی از بود که بخشهای مرکزی، پشت آب و شیب آب در رتبههای اول توسعهیافتگی از لحاظ شاخصهای کشاورزی در منطقه قرار دارند و بخشهای جزینک و میانکنگی در رتبه های چهارم و پنجم جای گرفتند. لذا به طور کلی، مشخص میشود که منطقه سیستان از لحاظ سطح توسعهیافتگی کشاورزی در وضعیت نامناسبی قرار دارد. در این راستا پیشنهاد میگردد برنامه ریزی مناسب جهت ارتقاء سطح توسعهیافتگی کشاورزی در دستور کار قرار گیرد.
Keywords
- تاکسونومی عددی,
- سیستان,
- سطوح توسعه یافتگی کشاورزی,
- تحلیل سلسله مراتبی فازی (FAHP)