تدوین مدلی مناسب برای دانشکده‌ کشاورزی کارآفرین در ایران

Abstract

امروزه، توسعه کارآفرینی به‌منظور تربیت دانش‌آموختگانی که دارای ویژگی‌های کارآفرینانه باشند، یکی از کارکردهای نوین دانشکده‌های کشاورزی، قلمداد می‌شود. در این راستا، هدف پژوهش حاضر، طراحی مدل مناسب دانشکده کشاورزی کارآفرین در ایران بود. این پژوهش، از نوع تحقیقات توصیفی ـ همبستگی بود که در آن برای جمع‌آوری داده‌ها از فن پیمایش بهره‌گرفته شد. جامعه آماری شامل کلیه دانشجویان (19973N1=) و اعضای هیأت‌ علمی (713N2=) دانشکده‌های کشاورزی دانشگاه‌های دولتی ایران بودند که از میان آنها، 403 نفر از دانشجویان و 344 نفر از اعضای هیأت ‌علمی با استفاده از جدول نمونه‌گیری کرجسی و مورگان و روش نمونه‌گیری چند مرحله‌ای (سه مرحله) انتخاب شدند. ابزار اندازه‌گیری، پرسشنامه‌ای محقق‌ساخته بود که روایی ظاهری و محتوایی آن با استفاده از پانل متخصصان و روایی تشخیصی متغیرهای نهفته آن با بهره‌گیری از روش تعیین شاخص میانگین واریانس استخراج شده (87/0≥AVE≥76/0) مورد تأیید قرار گرفت. همچنین، پایایی دسته‌گویه‌های آن با استفاده از آزمون کرونباخ آلفا (93/0≥α≥81/0) و پایایی ترکیبی (91/0≥Pc ≥80/0) تأیید گردیدند. اطلاعات گردآوری‌شده، با استفاده از نرم‌افزارهای SPSS22 و LISREL9.1  مورد تحلیل و آزمون قرار گرفتند. نتایج نشان داد که بین عوامل ساختاری، محتوایی و زمینه‌ای با کارآفرین شدن دانشکده‌های کشاورزی ایران رابطه معنی‌داری وجود دارد.  در این میان، عوامل محتوایی دارای بیشترین تأثیر (83/0= ضریب تأثیر) بر کارآفرینی دانشکده‌های کشاورزی بودند. در پایان، بر اساس یافته‌های پژوهش، مدل پیشنهادی نهایی با توجه به عوامل ذکر شده در سه محور آموزش، پژوهش و کارآفرینی برای ایجاد دانشکده‌ کشاورزی کارآفرین در ایران ارائه گردیده است.