OICC Press Journal of Language and Translation 2645-3738 13 3 2023 07 01 آسیب گزینشی تصریف فعل در بیماران دستورپریش فارسی زبان در چارچوب فرضیه مشخصه‌های تفسیر‌ شدنی آسیب‌دیده 161 171 EN Leila Salehnejad Department of Linguistics, Ahvaz Branch, Islamic Azad University, Ahvaz, Iran Mansoore Shekaramiz Department of Linguistics, Ahvaz Branch, Islamic Azad University, Ahvaz, Iran Elkhas Veisi Department of Foreign Languages and Linguistics, Payame Noor University, Iran Nastaran Majdinasab Department of Neurology, Jundishapur University of Medical Sciences, Ahvaz, Iran Journal Article 2023 07 01 آسیب صرفی-نحوی گفتار از مشخصه‌های بارز بیماران دستورپریش است. هدف این پژوهش، بررسی آسیب گزینشی تصریف فعل (زمان و مطابقه) در بیماران دستورپریش فارسی‌زبان با‌توجه‌به میزان آسیب‌پذیری این مشخصه‌ها در چارچوب فرضیه مشخصه‌های تفسیرشدنی آسیب‌دیده فیندانیس و همکاران (2012) است. بر‌اساس این فرضیه، میان مشخصه‌های تفسیر‌نشدنی فعل مانند شخص و شمار (مطابقه) و مشخصه‌های تفسیر‌شدنی مانند زمان و وجه (که در تفسیر جمله دخالت‌دارند)، تمایز وجود‌دارد. یعنی مقوله‌های نقشی حامل ویژ‌گی‌های تفسیر‌شدنی ممکن‌است باعث بروز مشکلات بیشتری در بیماران زبان‌پریش نا‌روان شوند و بازنمایی ساخت‌واژی ویژگی‌های تفسیر‌شدنی در آن‌ها امکان‌پذیر نیست. برعکس، مطابقه که نیازمند بازبینی ویژگی‌های تفسیر‌نشدنی است، بدون آسیب مانده و ویژگی‌های مطابقه نسبت‌به زمان در بیماران دستور‌پریش بیشتر حفظ‌شده‌است. در این پژوهش توصیفی-تحلیلی استدلال می‌شود که نیاز به پردازش بیشتر زمان به‌عنوان یک مشخصه تفسیرشدنی باعث آسیب‌پذیری بیشتر آن نسبت‌به مطابقه به‌عنوان یک مشخصه تفسیرنشدنی می‌شود. بدین‌منظور با‌توجه‌به آزمون زبان پریشی فارسی، گزارش ام آر آی و سی تی اسکن، دو بیمار دستورپریش مورد-بررسی قرار‌گرفته و نمونه‌های گفتاری آن‌ها در آزمون تکمیل جمله و آزمون توصیف تصویر ارزیابی‌شد. به‌طور‌کلی آزمون توصیف تصویر برای این بیماران نسبت‌به آزمون تکمیل جمله دشوارتر بود. نتایج آزمون‌ها میزان آسیب‌پذیری این مشخصه-ها را در زبان فارسی با‌توجه‌به فرضیه مذکور مورد تأیید قرار‌‌داد.