OICC Press Journal of English Language Pedagogy and Practice 2645-3584 12 2 2020 01 01 رابطه بین هوش های زبانی و منطقی زبان آموزان ایرانی و فراوانی مغلطه ها و شواهد در نوشتار استدلالی: مطالعه ای براساس جنسیت 151 169 EN مودت سعیدی گروه زبان انگلیسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی، تهران، ایران Journal Article 2020 01 01 توانایی زبان آموزان برای نوشتن متن استدلالی منسجم در دهه های اخیر مورد توجه قرار گرفته است. هوشهای چندگانه در ارتقای دقت کاربرد زبان و تفکر در فرایند نوشتن، نقش مهمی ایفا می نماید. مطالعه ی حاضر به بررسی رابطه ی ممکن میان هوشهای منطقی و زبانی و فراوانی مغالطه های غیررسمی و شواهد در نوشته های استدلالی زبان آموزان ایرانی می پردازد. بدین منظور، 110 زبان اموز با سطح زبانی متوسط به بالا، به سوالات مرتبط با هوشهای منطقی و زبانی در پرسشنامه ی ارزیابی رشدی هوشهای چندگانه (شیرر، 1996) پاسخ داده و یک انشای استدلالی نوشتند. از مدل جانسون (1998) برای شناسایی مغالطه های غیررسمی و از چهار دسته شواهد هوئکن و هاستینکس (2003) برای بررسی انواع شواهد استفاده شد. در میان چندین دسته بندی مغالطه های غیررسمی و شواهد، فقط شواهد آماری در انشاهای استدلالی شناسایی نشد. ضرایب حاصل از آزمون همبستگی پیرسون رابطه ی معناداری را بین هوشهای منطقی و زبانی و فراوانی مغالطه های غیررسمی و انواع شواهد در استدلال زبان آموزان ایرانی آشکار ساخت. بالعکس، از نظر فراوانی مغالطه های غیررسمی و انواع شواهد در انشاهای استدلالی، هیچ تفاوت معناداری بین زبان آموزان دختر و پسر مشاهده نشد. یافته ها به کارآمدسازی دوره ها و مطالب آموزشی مهارت نوشتاری با لحاظ کردن تفاوتهای فردی زبان آموزان کمک می کند.